วันหนึ่งที่คุณตื่นมา หวังว่าวันนี้คุณจะเจอแต่เรื่องดีๆ เรื่องที่ทำให้คุณสุข

สมหวังและความตั้งใจ ทุกครั้งที่คุณเลือกที่จะทำเพื่อคนอื่น คุณจะต้อง

หวังว่าเค้าคนนั้นจะเห็นค่าของคุณ นั้นเป็นสิ่งที่ผิด ใช่... แต่ทุกครั้งที่มี

คนเห็นค่าของคุณมากขึ้น คุณก็จะยิ่งมีความสุข และความสบายใจ.... แน่นอน

เมื่อมีคนเห็นค่าของคุณก็จะต้องมีคนที่ไม่เห็นค่าของคุณ และนั้นคือความรู้

สึกที่ผิดหวังที่สุดในชีวิตก็ว่าได้ ยิ่งหลายๆครั้งที่คุณพยายามทำเพื่อใครซักคน

แต่เค้าก็ยังไม่เห็นค่าของตัวคุณมากขึ้นอยู่ดี เค้ายังเห็นว่าคุณเป็นแค่คนๆหนึ่ง

ที่จะคอยทำสิ่งนุ้นสิ่งนี้ให้คุณในฐานะของ... เรียกว่าเป็นคนรับใช้เลยดีกว่ามั้ง

เพราะไม่ว่าคุณจะพยายามทำสิ่งใดเพื่อเค้า เค้าก็ได้เพียงหวังว่าครั้งหน้าคุณจะ

ทำให้เค้าอีก โดยไม่เคยคิดเลยว่าครั้งหน้าตัวเขาจะเป็นคนทำให้เราบ้าง เพราะ

อะไรกัน ความเห็นแก่ตัวงั้นเหรอ หรือเป็นเพราะเขาเห็นมันเป็นเรื่องเล็กๆที่ไม่

ต้องสนใจก็ได้ ปล่อยมันไป ทุกครั้งที่คุณหวังให้ใครคนหนึ่งชวนคุณไปเที่ยว

กลับบ้านด้วยกัน มันก็มักจะเป็นความหวังลมๆแล้งๆ ถึงแม้หลายๆครั้งคุณจะคอย

ชวนเขาไปทำสิ่งเหล่านี้ แต่ทุกครั้งเขาก็จะมองไม่เห็นคุณ...

ทุกครั้งที่พยายามรอ

ทุกครั้งที่พยายามให้รู้กันด้วยตัวเอง

ทุกครั้งที่พยายามปล่อยวาง

ทุกครั้งที่พยายามทำเป็นไม่สนใจ

และทุกๆครั้งเหล่านั้น มันไม่เคยลืม เรายังคงเก็บมันไว้ และหวังเพียงว่าเค้าจะเปลี่ยนแปลง

ทุกคนคงเคยดูหนัง ไม่ว่าจะหนังอะไร หลายๆเรื่อง

จะต้องจบอย่าง Happy Ending นั้นคือสุดท้ายแล้ว

พระเอกกับนางเอก จะได้รักกันหวานชื่น แต่รู้มั้ยว่า

ชีวิตจริงมันไม่ได้เป็นอย่างนั้น ฮ่า ฮ่า อาจดูน้ำเน่า

ซ้ำซาก ประมาณว่าจะเขียนอีกทำไมว่ะ มีคนเขียน

แบบเมิงเยอะแล้วนะเว้ย น้ำเน่าชิบหายแต่อ่านต่อไป

คุณจะรู้ว่าความคิดคนเรามันไม่มีที่สิ้นสุด ละครมีตอน

อวสาน ภาพยนตร์มีตอนจบแต่ชีวิตจะยังไม่จบถ้าคุณ

ยังไม่ตาย ตายถึงกับตายเลยนะ ไม่งั้นมันก็จะมีเรื่องราว

ต่อๆไปอีกที่ขึ้นชื่อว่า แฮปปี้ สตารท์ติ้ง นี้คือ จุดเริ่ม

ต้นที่มีความสุขช่ายมะ แปลมันตรงๆเนี่ยล่ะ จุดเริ่มต้นใน

ชีวิตมีกันอยู่หลายครั้งหลายครา ชีวิตไม่ได้เริ่มจากเกิด

แปลกมั้ยที่มันไม่เข้ากัน เพราะชีวิตที่ผมบอกคือจะจบที่

ความตาย คุณเคยดูหนังพระเอกหลายๆเรื่องจะพูดว่า

"ไม่.. มันยังไม่จบนี่มันแค่การเริ่มต้นเท่านั้น" ช่ายมะ ตัว

ร้ายยังมีบทพูดนี่เลย นี่ล่ะคือสิ่งที่ถูกของชีวิตจริง ทุกๆการ

สิ้นสุดของเรื่องราวจะต้องมีการเกิดขึ้นใหม่ของอีกเรื่องราว

และการเริ่มต้นที่มีความสุขนี้ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้อง

จบอย่างมีความสุข

95% ที่อ่านมาถึงจุดนี้แล้วอาจจะงง

ไอคนเขียนมันเขียนไรของมันฟ่ะ อ่านไม่รู้เรื่อง

แต่ก็ไม่เป็นไรครับ ไม่รู้เรื่องก็ช่างมัน อิอิ เราจะ

เขียนต่อไป

คุณเคยมองว่าการถูกบอกเลิกเป็นเรื่องที่รับไม่ได้ที่สุดในชีวิต

ทำไม อ๊ากก ทำไมกูต้องถูกบอกเลิก กูทำอะไรผิด อืมๆ หลายๆ

คนคงคิดเช่นนี้ แต่สิ่งหนึ่งคือคุณรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าคุณณทำอะ

ไรผิด คุณไม่ดีตรงไหนอย่างไรแต่คุณเลือกที่จะไม่ยอมรับมัน

นั้นล่ะคือจุดบกพร่องของมนุษย์ ลองปล่อยให้มันเป็นอย่างที่เป็น

และคิดว่านั้นคือโอกาศที่คุณจะได้เริ่มชีวิต และเรื่องราวใหม่ๆที่มัน

อาจจะดีขึ้นหรืออาจจะแย่ลงก็ตามทีเถอะ แต่ผมว่ามันน่าจะดีกว่า

การจมอยู่กับอดีตที่ไม่มีทางฉุดมันกลับขึ้นมาได้ เพราถึงยังไง คน

ที่คุณเคยคิดว่าจริงใจกับคุณมากที่สุด จนถึงวันนี้เขาก็ยังจะเป็น

อย่างนั้นตลอดไป ในรูปแบบและฐานะที่เปลี่ยนไป ก็เท่านั้นเอง ^^

วันนี้มีความสุข และก็จะเป็นอย่างนี้ตลอดไปเพราะในวันนี้ยังมีเทอ

ไม่ว่าจะเทอจะเป็นใคร ในฐานะใดก็ตามที อิอิ งุงิ มีความสุข ^^

เอ่อ เขียนเพราะอารมรณ์เซงๆ + เศร้าเล็กน้อย

เป็นไรที่เครียดมากมาย อ๊ากก แอ๊กๆ - -

วันนี้จะอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้น ซึ่งผมสาบาน

ว่าเป็นจริงอย่างที่กำลังจะเล่า สาบานเลย เอา..!!!

เนื่องด้วยวันที่ 14 ตุลาคม เวปไซต์ห้องโดนแฮก

ด้วยฝีมือแฮกเกอร์ที่มีฝืมือพอตัวอาจถึงมากเลยด้วย

ดูจากผลที่เวปบอร์ดห้องโดนบล๊อก หรือที่จริงแล้ว

ผมก็ไม่แน่ใจว่าพอเป็นไปได้มั้ยนะ เหอะๆ

เวลาประมาณเย็นๆ จริงๆแล้ววันนั้นต้องไปเรียน

รด. แต่เนื่องด้วยผมหยุดเพราะขี้เกียจ + ง่วง

ผมนั่งอยู่กับบ้าน ไม่ได้นอนเอาเป็นเอาตายมา

เกือบ 2วันเต็มๆกับการเขียนโปรแกรม บอกกัน

เลยว่า "โปรแกรมแฮก" บัดนั้นมีปัญญาแค่ยิงเข้า

ไปดักพาส + ปั้มโพสเวป เนื่องด้วยเขียนเสร็จวัน

แรกแต่โค๊ดผิดไปเกือบ 300 บรรทัดเลยนั่งอยู่กะคอม

เช่นนั้น ในช่วงบ่าย ผมถอดใจเนื่องจากเขียนต่อ

ไม่ไหว ง่วง มากๆๆๆๆๆๆ เพื่อนผมคนนึงก็เข้ามา

"ไม้ทำไรอยู่" "อ๋อ เขียนโปรแกรมเล่น กำลังจะนอน

แระง่วง" "โปรแกรมไรอ๋อ" "โปรแกรมไว้แฮกอะ"

"ไม้แกคิดยังไงจะแฮกเวปห้อง" อันนี้เนื่องจากผม

คิดจริงๆ แต่เนื่องด้วยเวปห้องมีการปรับเปลี่ยนแปลง

เรื่อยๆ ทำให้ผมไม่สามารถทำได้ สาเหตุบอกกันเลย

ก็ได้ครับว่า "ไม่ชอบแอดมิน"

หลังจากนั้นผมก็ไปนอน คร๊อกกกก.............

ยามเย็นติ่นมา เพื่อนๆกลับมาจาก รด.กันแล้ว

แอดมินออมเอ็มเข้ามา พร้อมชื่อเอ็ม

จำไม่ได้แระนะ แต่ประมาณว่า "ไอพวกแฮกเวป

ชาวบ้านแมร่งโง่" โอเค ผมไม่คิดมาก

หลังจากนั้นเพื่อนอีกคนเข้ามา "ในบรรดาเพื่อนผม

มีคนเก่งที่สุด ...." จำไม่ได้ เอาแล้วซิ

กูนี่หว่า กูไปทำไรให้มันเนี่ย ผมเปิดเข้าเวปห้อง

ทันที อ้าวใช่ได้นี่หว่า เป็นไรเนีย

ผมเปิดเรื่อยๆ พอเข้าเวปบอร์ดมันก็แจ้งเลย

ว่า Unavalable มั้ง จำไมได้ แปลว่ามันพังไปแล้ว

เอาแล้วซิ มันนึกว่าเราทำ 100% ฟังธงเลย

จะอธิบายให้มันฟังก็ไม่เอา ไม่ชอบ

ตามนิสัยของตัวเอง ไม่ค่อยยอมใครเท่าไร

หลังจากนั้นแอดมินก็เข้ามา "เอาเลยครับ

ตามสบายยกให้เลยคนเก่ง" ผมเลิกสนใจ

ไปแล้วตอนนี้ ตอนเย็น ผมก็เปิดโปรแกรมที่

เขียนไว้ขึ้นมาเล่นๆ แต่ก็แก้ไม่ได้ เลยเปิดเวป

หาโปรแกรมดู หลังจากได้โปรแกรม Cain มา

เป็นโปรแกรมประเภท Sniffer เอาไว้ดักพาสนะครับ

หลังจากเปิดขึ้นมา ประวัติการล็อกอินของผม

ขึ้นมา พร้อม username password ครบเลย ว้าว

โปรแกรมเยี่ยม Exteen ยังโดนเลยครับ เพื่อน

ๆก็ระวังล่ะ อย่าไปเปิดที่ร้านอีก ผมก็เลยตั้งชื่อเอ็ม

หยามแอดมิน "ยินดีด้วย .....(ชื่อเวป)... มี SSL PROTOCOL

ครับ" หลังจากนั้นผมก็เข้าไปเล่นเกม ออกมาตอนนี้

ชื่อเอ็มแอดมิน "แน่นอนครับ ใครจะยอมให้คนโง่ๆแฮก

วิธีโง่ๆ" โอเคครับตอนนี้ผมมั่นใจ 100% ว่ากำลัง

คิดว่าผมเป็นคนแฮก อารมณ์เครียดเริ่มเกิด

ทันที คนในห้องจะคิดยังไงกะตูว่ะ ตายแน่ๆ

เปิดเทอมอาจโดนเลิกคบหมด โอเคครับ ผม

ตัดสินใจทำใจ ยอมรับความผิดที่ไม่ได้ทำ ช่าง

หัวมัน ชีวิตอีกไกลสู้ต่อไป และล่าสุดเมื่อเช้า

ผมลองเปิดดูความคืบหน้าเวป เพราะเมื่อวานผม

View Sourc ดูโค๊ดตอนโดนแฮกแล้วคาดว่า

แก้ไม่ยาก วันนี้น่าจะเปิดได้ + ตอนนี้ทำใจแล้วว่า

โดนแบนแน่ตู - - เปิดมาโอ้ว้าว เยี่ยมแก้เสร็จแล้ว

ล็อกอิน ตืดๆ........ กระทู้ที่พบ

"โลกส่วนตัวสำหรับคนเก่ง" เอ้ยยไรว่ะเนี่ย

"ไงจ๊ะ อยากเล่นเร็วๆไม่ใช่เหรอ" โอ้ ไอชิหาย

เล่นแรง เฮ้อ.... ผมแทบทรุดตอนนั้น ไม่คิด

ไม่ฝัน อ๊ากกก โดนหนักมากสำหรับบทเรียนนี้

นี่แหละครับ บทเรียนของคนที่อยากเป็นแฮกเกอร์

ถึงแม้ว่าคุณจะแค่พยายาม ยังไม่ได้ทำก็เถอะนะ

ไม่เป็นไร ช่างมัน วันหน้ายังมีเว้ย

ขณะนี้เพื่อนๆก็ยังไม่ยอมคุยกะเราอยู่ดี >.<

พยายามทำใจรับชะตากรรม พยายามทำเป็นไม่สนใจ

พยายามโว้ยยยยยยยย